Παρασκευή, 23/10/2020

Δολοφονία Φύσσα: Η αρχή του τέλους της Χρυσής Αυγής

Κείμενο αναγνώστη

Ο Παύλος Φύσσας (10 Απριλίου 1979–18 Σεπτεμβρίου 2013), γνωστός και ως Killah P ή Dogo Argentino ήταν καλλιτέχνης της ραπ. Δολοφονήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013. Ήταν το βράδυ της 17ης προς 18η Σεπτεμβρίου του τότε που ο Παύλος Φύσσας έπεφτε νεκρός ύστερα από καλά στημένη ενέδρα από τα ηγετικά μέλη της Χρυσής Αυγής. Ήταν το βράδυ εκείνο που σήμανε την αρχή του τέλους μιας ναζιστικής συμμορίας που είχε πάρει διαστάσεις πατριωτικού κόμματος. Εφτά χρόνια από την ημέρα που μια παρακρατική ομάδα στυγερών δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, με πολιτική καθοδήγηση, εκτέλεσαν εν ψυχρώ τον 34χρονο Παύλο, ακριβώς επειδή ενοχλούσε με την αντιφασιστική και ανθρωπιστική δράση του. Εφτά χρόνια από τότε που ο Παύλος έσβησε για πάντα από τα χέρια ενός ανθρωποιεδούς, ενός ναζιστή, του Γ. Ρουπακιά
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ, στις 23:57:42 δέχθηκε κλήση ότι μια ομάδα 50 ατόμων με ρόπαλα είχε συγκεντρωθεί στη συμβολή των οδών Ιφιγένειας και της λεωφόρου Παναγή Τσαλδάρη στο Κερατσίνι και κατευθυνόταν σε κατάστημα-καφετέρια. Οι αστυνόμοι μετέβησαν στην καφετέρια όπου μεταξύ άλλων είδαν άτομα της Χρυσής Αυγής να «κυνηγάνε έτερα άτομα επί της Τσαλδάρη […] για να τους πιάσουν». Εκεί οι αστυνόμοι είδαν τον Φύσσα αιμόφυρτο, με τραύματα από μαχαίρι στο στήθος.Ο Φύσσας μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Όσο ωστόσο είχε ακόμη τις αισθήσεις του, φέρεται να υπέδειξε τον Γιώργο Ρουπακιά ως δράστη της επίθεσης σε βάρος του, τον οποίο και συνέλαβαν οι αστυνομικοί που είχαν σπεύσει στο σημείο. Ο φερόμενος ως άμεσος αυτουργός της δολοφονίας μετά την επίθεση επικοινώνησε σύμφωνα με την δικογραφία τηλεφωνικά με τον αρχηγό της ΤΟ Νικαίας της Χρυσής Αυγής και εκείνος με τη σειρά του με βουλευτή, ενώ τα αρχεία δείχνουν ότι υπήρχαν εκείνο το βράδυ συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες στελεχών ακόμα και με τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο.
Ελεύθερε άνθρωπε,
η 18η Σεπτεμβρίου θα είναι για πάντα μια μαύρη κηλίδα στο λευκό της ελευθερίας.
Είναι η μέρα που το παρακράτος αποκαλύφθηκε και όπλισε το χέρι του ναζιστή Γ. Ρουπακιά. Είναι η μέρα που απροκάλυπτα αποκαλύφθηκε μπροστά σου η σαπίλα της κοινωνίας που ζεις. Είναι η μέρα που καταρρίφθηκε για πάντα η αντίληψη ότι η Χ.Α. είναι μια σοβαρή πατριωτική παράταξη. Είναι η μέρα ορόσημο η οποία αποκαλύπτει τις απειλές που δέχεται η ελευθερία μας όσο εσύ κάθεσαι αμέτοχος και παρακολουθείτε τα γεγονότα. Η δράση της Χ.Α είχε ξεκινήσει πολύ πριν. Η δολοφονία του Παύλου ήταν η κορύφωση των αποτρόπαιων εγκλημάτων της ναζιστικής οργάνωσης η οποία άνθιζε δίπλα σου. Ο Παύλος δεν έσβησε, όπως πραγματικά ήθελαν όσοι κατέστρωσαν το σχέδιο της δολοφονίας του. Οι ιδέες και το όραμα του Παύλου κρατήθηκε ζωντανό μέσω της οικογένειας του και κυρίως μέσω της μητέρας του που ακούει στο όνομα Μάγδα Φύσσα. Είναι η γυναίκα- σύμβολο που αντιστάθηκε στο ναζισμό και σε όλα εκείνα τα ανδρείκελα που τον απαρτίζουν. Δεν μάσησε ποτέ τα λόγια της, δεν φοβήθηκε απειλές και ήρθε αντιμέτωπη με τα ψέματα και τον κυνισμό των δολοφόνων του ίδιου της του γιου. Η σημερινή ημέρα δεν είναι επέτειος είναι ημέρα σκέψης ώστε καθένας από εμάς να σκεφτούμε τις ευθύνες μας απέναντι σε όσους άδικα έχασαν τη ζωή τους από χέρι ναζιστών. Λοιπόν ελεύθερε άνθρωπε,
εσύ τι κάνεις για όλα αυτά; Τι κάνεις για όσα διαδραματίζονται γύρω σου; Αν θες να είσαι ελεύθερος πρέπει να αντισταθείς με κάθε τρόπο σε ότι σε μειώνει, σε ότι σε προσβάλει σε ότι θίγει τα δημοκρατικά σου δικαιώματα. Ο δρόμος να γίνει σπίτι σου. Εκεί θα ενώσεις τη φωνή σου με τους άλλους και θα υψώσεις ανάστημα σε κάθε συμπεριφορά που μειώνει και καταστρέφει την έννοια της ελευθερίας. Τι περιμένεις ελεύθερε άνθρωπε; Τι;

Ο Παύλος δεν έσβησε, όπως πραγματικά ήθελαν όσοι κατέστρωσαν το σχέδιο της δολοφονίας του. Οι ιδέες και το όραμα του Παύλου κρατήθηκε ζωντανό μέσω της οικογένειας του και κυρίως μέσω της μητέρας του που ακούει στο όνομα Μάγδα Φύσσα. Κάνοντας δεύτερο σπίτι της τη δικαστική αίθουσα πάλεψε το θηρίο του ναζισμού και χωρίς να χάσει ούτε λεπτό τη δύναμη κατάφερε να ξεσκεπάσει και να καταδικάσει τα άβουλα πιόνια που έστηναν ενέδρες θανάτους σε απλούς πολίτες οι οποίοι απειλούσαν δήθεν την πατριωτική ιδεολογία τους. Εδώ και εφτά ολόκληρα χρόνια η οικογένεια Φύσσα είναι αντιμέτωπη με το χαμό του Παύλου αλλά και την ψυχρότητα και τον κυνισμό του δολοφόνου Γ. Ρουπακια ο οποίος ουκ ολίγες φορές προσπάθησε με τα ψέματα του κατά τη διάρκεια της απολογίας του να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα.

«Με τον Παύλο τα λέγαμε όλα. Αλλά θα ήθελα να έχω προλάβει, προτού φύγει, να του πω άλλη μια φορά πόσο πολύ τον αγαπούσα. Κι αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και είχα μια ευκαιρία, θα ήθελα να είχα μπει μπροστά στον γιο μου και να μαχαίρωναν εμένα».

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το αίμα του Παύλου εμπόδισε να χυθεί κι άλλο αίμα αθώων είχε σηκώσει χαρακτηριστικά η μητέρα του Μάγδα. Τον Παύλο πρέπει να τον τιμούμε καθημερινά κι όχι μόνο μια φορά τον χρόνο. Το όνομα του είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένο με μια τεράστια νίκη ενάντια στο νεοναζισμό. Ελπίζουμε όλοι πως η απόφαση από τη δική της Χ.Α. θα έρθει να επισφραγίσει την νίκη αυτή στις 7 Οκτωβρίου. Η απόφαση του δικαστηρίου θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την νίκη της ελευθερίας, τη νίκη της Δημοκρατίας και θα αποτελέσει βάλσαμο για την οικογένεια του αδικοχαμένου Παύλου.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Διαβάστε επίσης

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ