Δευτέρα, 08/10/2018

Οδοιπορικό στα Ζαγοροχώρια (Μάης 2018) του Ευάγγελου Κυτίνου

Ακολουθώντας μια άλλη δραστηριότητα από την Αθήνα, που σχετίζεται με ιστορία, λαογραφία, ήθη και έθιμα, δημοτικούς και παραδοσιακούς χορούς, κλπ, κάναμε ένα οδοιπορικό στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου για μερικές μέρες.

Από τις εκατοντάδες φωτογραφίες που τραβήξαμε ας σχολιάσουμε μερικές μόνο γιατί έχουν γενικότερο ενδιαφέρον…

 

 

Χιλιάδες χρόνια ο Βοϊδομάτης ρέει στην ίδια κοίτη, «έσκαψε» το βαθύτερο φαράγγι της Ευρώπης, σμίλεψε δέντρα, στρογγύλεψε βότσαλα, πότισε καλλιέργειες.

Αμέτρητοι επισκέπτες κάθε χρόνο τον επισκέπτονται, τον θαυμάζουν, τον προσκυνούν. Και φυσικά στέλνουν και επόμενα καραβάνια επισκεπτών…

Φυσικά το ονειρεμένο τοπίο το επισκέπτονται και Έλληνες. Και μόνοι, και με οργανωμένες ομάδες και σχολεία, πανεπιστήμια, κλπ.

Κάποιοι που αγαπούν το περιβάλλον, το οικοσύστημα κλπ έχουν τοποθετήσει ενημερωτικές και κατατοπιστικές πινακίδες με χρήσιμες πληροφορίες…

Όλοι έχετε δει ότι αν σε ένα πίθηκο δώσουμε ένα μολύβι θα κάνει γραμμές, θα «ζωγραφίσει»…

Στην εικόνα αυτή μπορείτε να κάνετε πολλές σκέψεις…

Για τον ΕΝΑ και μοναδικό Έλληνα πίθηκο που την βεβήλωσε ή για τις αμέτρητες χιλιάδες άλλους, Έλληνες και ξένους, που τη σεβάστηκαν, που ΔΕΝ την κατάστρεψαν, που δεν άφησαν το κόμπλεξ τους να ξεσπάσει σε ένα άψυχο αντικείμενο.

Προσπάθησα να σβήσω το γκράφιτι με νερό, αλλά δεν το κατάφερα… Ήθελε οργανικό διαλύτη…

Κάποιοι άλλοι δεν πήραν μαζί τους τα σκουπίδια τους, αλλά τα «χάρισαν» στο οικοσύστημα. Δεν είχα μαζί μου σακούλα σκουπιδιών, έτσι απλά τα συγκέντρωσα σε ένα σημείο. Την επόμενη φορά θα έχω και οινόπνευμα και σακούλες…

Οι πινακίδες πολλές, ενημερωτικές, κατατοπιστικές, καθαρές…

Η παλιά γέφυρα της Κόνιτσας. Θαύμα πετρόχτιστου γεφυριού. Από αυτά κινούνταν άνθρωποι και εμπορεύματα, χειμώνες και καλοκαίρια, μέρα και νύχτα.

Πάνω αριστερά η φρουρά. Κάποιοι επιτηρούσαν ποιοι περνάνε, τι κουβαλάνε, που πάνε… Γιατί τότε υπήρχε η έννοια των «συνόρων», των ορίων, κλπ.

Από άλλη οπτική γωνία. Η φρουρά (που μοιάζει με μικρό κάστρο με πολεμίστρες), η γέφυρα, ο καταρράκτης. Δίπλα στη γέφυρα αρχίζει μονοπάτι που οδηγεί στη Μονή Στομίου, από στην οποία μόνασε και ο μοναχός Παΐσιος, που αργότερα αγιοποιήθηκε.

Τα δημοτικά σχολεία σου δίνουν μια απογοήτευση. ΔΕΝ έχουν παιδιά. Είναι όλα κλειστά. Οι σκάλες, οι αυλές, οι ελεύθεροι χώροι είναι σιωπηλού, γεμάτοι φυτά. Οι αίθουσες έρημες…

Στο Μονοδένδρι ο βραβευμένος σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος γύρισε πολλές σκηνές από την πασίγνωστη ταινία «Αναπαράσταση», το 1969.

Στο Μονοδένδρι υπάρχει και ένα ωραιότατο ανοιχτό θέατρο, όλο από  πέτρα. Ελάχιστες φορές το χρόνο δέχεται θεατές για κάποια εκδήλωση…

Δίπλα σε ένα άλλο πέτρινο γεφύρι βρήκαμε «οικολόγους» που ετοιμαζόταν να «αναρτήσουν» πάνω στα βράχια πανό με το σύνθημα «ΟΧΙ πετρέλαιο στην Ήπειρο».

Στην Ελλάδα ο κάθε οικολόγος κάνει ότι θέλει. Άλλος λέει ΟΧΙ στις ανεμογεννήτριες, άλλος λέει ΟΧΙ στα φωτοβολταϊκά, άλλος λέει ΟΧΙ στην εξόρυξη μαρμάρων από την Ήπειρο, άλλος θα πει ΟΧΙ στα υδροηλεκτρικά φράγματα για παραγωγή ενέργειας κλπ.

Ενώ ΔΕΝ μπορούν 2-3 μεγάλα κόμματα να χαράξουν κοινή ενεργειακή πολιτική, ο κάθε οικολόγος έχει τη δική του άποψη…

Μέχρι το 2025 η Δανία θα έχει δική της παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο και τον αέρα. Εμείς οι πανέξυπνοι Έλληνες θα πληρώνουμε συνάλλαγμα στους Άραβες για να αγοράζουμε πετρέλαιο και να εκπέμπουμε στην ατμόσφαιρά μας χιλιάδες τόνους διοξειδίου κάθε χρόνο!!!

Σε αυτό το γεφύρι που αρχικά ήταν ξύλινο, κάποτε πνίγηκε μια μάνα που προσπαθούσε να το περάσει με τα παιδιά της. Μετά από αυτό το γεγονός οι καλόγεροι γειτονικού Μοναστηριού το έχτισαν με πέτρες και τρία τόξα, γι αυτό λέγεται Καλογέρικο. Υπάρχει και η γυναικεία μορφή σκαλισμένη στην πέτρα, που θυμίζει την ιστορία.

 

Τα σχολεία δεν δέχονται μαθητές… Μόνο τα νεκροταφεία δέχονται νέους κατοίκους…

Και αυτά με ΜΗΔΕΝ μαθητές. Το Δημοτικό σχολείο του Τσεπέλοβου έχει αυτή τη στιγμή ΕΝΑ (1) μαθητή που τελειώνει την Πέμπτη τάξη. Την επόμενη χρονιά, αφού τελειώσει και την 6η τάξη, το σχολείο κλείνει…

Κάποτε αυτό το άροτρο όργωνε χωράφια. Τώρα του έβαλαν πάνω του ένα κομμάτι πέτρας και έγινε διακοσμητικό τραπέζι… Σε ένα ξενοδοχείο στο Μονοδένδρι.

Λίγο πιο πάνω από το Μονοδένδρι, το Μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής και το γνωστό «φρύδι», υπάρχει και η θέση «Οξιά».  Και από εκεί υπάρχει μοναδική θέα στο φαράγγι, με το ποτάμι να ρέει ήρεμα πολλές εκατοντάδες μέτρα κάτω από τα πόδια σου…

Οι ομορφιές της Ηπείρου είναι ατελείωτες, ανεξάντλητες, αναξιοποίητες, άγνωστες…

Από τις παραλίες της Πρέβεζας, του Ιονίου, της Πάργας, ως τα ορεινά χωριά όπως το Μέτσοβο, τα Ζαγόρια…

Από τα ποτάμια και τις λίμνες, ως τα ιστορικά σημεία και τα οικολογικά συστήματα…

Από τα πτηνά, ζώα, ψάρια, εδέσματα, ποτά, η Ήπειρος έχει αμέτρητα «μυστικά»…

Αξίζει να τα ανακαλύψουν Έλληνες και ξένοι…

Κυτίνος Ευάγγελος

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Διαβάστε επίσης

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ