Πέμπτη, 19/09/2019

ΠΡΕΒΕΖΑ: Σαρώνει τα βραβεία ο πατέρας- Τα χνάρια του ακολουθεί ο γιος

του Δημήτρη Μωύσογλου.
«Η φωτογραφία δε χάνει ποτέ τη μαγεία της, όσες φορές κι αν τη χαζέψεις. Γι’ αυτό και θα είναι πάντα στο προσκήνιο» υποστηρίζει ο Ηπειρώτης Βαγγέλης Γιωτόπουλος, που διεκδικεί για τρίτη φορά φέτος το βραβείο του Φωτογράφου της Χρονιάς της Παγκόσμιας Φωτογραφικής κοινότητας SWPP με δύο φωτογραφίες του στη θεματική ενότητα «Γάμος».

Η καριέρα του ως φωτογράφος ξεκίνησε μάλλον συμπτωματικά, κάπου τριάντα χρόνια πριν-μετά από παρακίνηση του πεθερού του-με το πάθος, το μεράκι και την αγάπη για την τέχνη της φωτογραφίας παραμένουν εντός του ώς σήμερα το ίδιο ζωντανά.
«Δε σταματώ να ενημερώνομαι, να δοκιμάζω τεχνικές, να διαβάζω, να παρακολουθώ σεμινάρια. Πάνω απ’ όλα όμως αγαπώ τη φωτογραφία και τη δουλειά μου κάθε μέρα περισσότερο.» λέει σχολιάζοντας τη φετινή του υποψηφιότητα.
«Περίπου… αναπόφευκτα λοιπόν, δικαιώνομαι. Κι αυτό μου δίνει ένα κίνητρο να συνεχίσω την προσπάθεια, να γίνω ακόμα καλύτερος. Είναι σημαντικό για τον καλλιτέχνη να αναγνωρίζεται όχι μόνο από τους «ακολούθους» του, αλλά και από τα «πρότυπά» του.»
Τί είναι τελικά φωτογραφία για εσάς; ρωτάμε.
«Είναι η αποτύπωση μιας εικόνας που σου έχει κινήσει την περιέργια και την αντιλαμβάνεσαι με το δικό σου μοναδικό τρόπο.
Προσωπικά, στη φωτογράφιση γάμου, αποτυπώνω οτιδήποτε έχει ενδιαφέρον. Κάποιο συναίσθημα χαράς ή έκπληξης, ένα αστείο περιστατικό ή κάποια αμήχανη στιγμή, κάποιο φευγαλέο χάδι ανάμεσα στο ζευγάρι, τη συγκίνηση του γονιού, η δυσφορία που ίσως νιώσει το παρανυφάκι μέσα στο φόρεμα και το φουρό.»
«Είμαι αμείλικτος στο θέμα της ποιότητας. Προτιμώ να μην αναλάβω καθόλου μια δουειά, παρά να διακινδυνέψω τη φήμη μου ή να ρίξω το επίπεδό μου», θα απαντήσει ο Βαγγέλης Γιωτόπουλος όταν τον ρωτάμε πόσο η κρίση έχει επηρεάσει τη δουλειά και την τέχνη του.
«Δε θα χαράμιζα έτσι απλά τα τόσα χρόνια εμπειρίας που κουβαλάω στην πλάτη μου. Δυστυχώς βέβαια, βλέπω να συμβαίνει κάτι τέτοιο με αρκετούς νέους φωτογράφους και το επισημάινω συχνά στο γιό μου, τον Αλέξανδρο. Τι θα συμβουλέψω τους νεότερους; Να έχουν πάθος για τη φωτογραφία! Να διαβάζουν, να ψάχνουν και να ρωτάνε.
Ο ενθουσιασμός των πρωταγωνιστών των φωτογραφιών είναι η καλύτερη ανταμοιβή. Όταν τους βλέπεις να γελάν, να παρατηρούν πράγματα στα οποία δεν είχαν καν δώσει σημασία προηγουμένως, και να εντυπωσιάζονται, να σε αγκαλιάζουν, να σε ευχαριστούν… Ανεκτίμητη αξία τού να θαυμάζουν τη δουλειά σου οι πρωταγωνιστές της!»

Ο γιός του Βαγγέλη Γιωτόπουλου- και άξιος διάδοχος στη σκυταλοδρομία της φωτογραφικής τέχνης – Αλέξανδρος, αν και μόλις 22 χρονών, μετρά ήδη ως φωτογράφος αρκετές διακρίσεις- πέρυσι κέρδισε τον τίτλο του «Φωτογράφου της χρονιάς» στην κατηγορία «Καλλιτεχνικό γυμνό» από τον διεθνή οργανισμό PhotoCyprus.
«Στην αρχή ξεκίνησε σαν παιχνίdι. Μια απασχόληση για να περνά η ώρα. Σιγά-σιγά όμως, άρχισε να μου αρέσει. Κυρίως γιατί είναι ένας τρόπος να «παγώσεις» τον χρόνο», μας λέει αναφερόμενος στο πως αποφάσισε να ακολουθησει τα χνάρια του πατέρα του.
Προτεινόμενος για το φετινό βραβείο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας SWPP στην κατηγορία Media, ο Αλεξανδρος επισημαίνει πως παρά το γεγονός ότι ζει και εργάζεται στην επαρχία, δε του λείπουν τα απαραίτητα για τη δουλειά του δημιουργικά ερεθίσματα.
«Τα ερεθίσματα δεν τα γεννά το μέγεθος, αλλά το περιβάλλον. Η φύση, οι άνθρωποι, οι καιρικές συνθήκες, το επίπεδο διαβίωσης. τα Γιάννενα είναι μια πολύ ζωντανή πόλη.
Θα δεις στους δρόμους κόσμο απ’ όλες τις ηλικίες και απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα. Εξάλλου και η φωτογραφία πρέπει να γεννά συναισθήματα, άρα είναι κάτι υποκειμενικό.»
«Τι χρειάζεται μια καλή φωτογραφία;» ρωτάμε.
«Κυρίως ταλέντο και ένστικτο. Για να διακρίνεις πότε είναι η «κατάλληλη στιγμή» να πιάσεις το συναίσθημα, τη ματιά, την κίνηση…»
Δεν είναι λίγοι οι συνομήλικοί του που κυνηγούν μια καλύτερη προοπτική και τύχη για τον εαυτό τους στο εξωτερικό. Ο ίδιος παρ’ όλα αυτά δηλώνει αποφασισμένος να το … παλέψει στην πατρίδα του!
«Το άγνωστο είναι ελκυστικό, αλλά με τρομάζει κιόλας. Έχω πολύ καλό παράδειγμα τον πατέρα μου, ο οποίος ξεκίνησε από το μηδέν και έχτισε ένα τόσο καλό όνομα.
Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο με υπομονή και επιμονή.» επισημαίνει και προσθέτει-λίγο κόντρα στα…trend της εποχής- ότι και ο «φωτογράφος του μέλλοντος» δεν μπορεί παρα να είναι στους…δρόμους. «Φτάνει με τους φωτογράφους του υπολογιστή και του i-phone!»

i- Ο Βαγγέλης Γιωτόπουλος σπούδασε στη χολή Focus of Arts και έχει αποσπάσει πληθώρα τίτλων και διακ΄ρισεων από διάφορους παγκόσμιους οργανισμούς (FIAP, PSA, SWPP, WPPI, ISPWS, PWS), με αποκορύφωμα τη βράβευσή του ώς Φωτογράφος τη Χρονιάς στην κατηγορία Fine Art το 2010 και 2011 και τη διάκρισή του με τον τίτλο Associate στο SWPP (τιτλο που κατεχει ένας μόνο ακόμη Έλληνας) στην κατηγορία ΓΑΜΟΥ.
Ο γιός του, Αλέξανδρος, έχει σπουδάσει στην ίδια σχολή, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογράφων παγκοσμίου βεληνεκούς (David Beckstead, Ryan & Martin Schebri, Sofie Lucas, Paul Karaolides κα) ενώ συμμετείχε στο workshop του Yervant στη Βενετία.
Τον Ιανουάριο του 2011 οι δυό τους δημιούργησαν ένα υπερσύγχρονο στούντιο φωτογραφίας στην Πρέβεζα, το οποίο επέκτειναν τον Απρίλιο του 2012 στα Ιωάννινα

Η εφημερίδα των συντακτών

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Σχολιάστε εδώ

Η διεύθυνση του email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Διαβάστε επίσης

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ