Μια χειρονομία τιμής στον Λέανδρο Σπαρτιώτη


Η  «Όπερα του νερού και του ονείρου»
Μια χειρονομία τιμής στον Λέανδρο Σπαρτιώτη
Ήταν μια ανθρώπινη συνάντηση, οφειλόμενη χειρονομία τιμής από τις τοπικές κοινωνίες στους εκλεκτούς δημιουργούς τους, που εκφεύγουν από τα όρια της μικρής πατρίδας για να ασκήσουν το χάρισμα της τέχνης τους, όπου η μελετημένη κίνηση ή η καλή συντυχία τους οδηγήσει. Στη ζεστή, φίλια αίθουσα Αθανασιάδη, στο κέντρο της Πρέβεζας, ο Δήμος και το Φιλοσοφικό Καφενείο, μ’αυτή, την 5η κατά σειρά εκδήλωσή του, δημιούργησε μια άξια για τον τιμώμενο καλλιτέχνη Λέανδρο Σπαρτιώτη, βραδιά, αλλά και για την εξανθρωπισμένη κοινωνικότητα, από την οποία όλοι έχουμε ανάγκη.
Με προεξάρχοντες  τη δραστήρια και ευαίσθητη στις πνευματικές και πολιτιστικές αναζητήσεις της, Φιλόλογο και Εντεταλμένη Δημοτική Σύμβουλο για Θέματα Παιδείας και Πρόνοιας του Δήμου Πρέβεζας, Ελευθερία Αγγέλη και τον εμπνευσμένο Διδάκτορα Φιλοσοφίας Κωνσταντίνο Ακρίβο, ενορχηστρώθηκε  ένα αφιέρωμα σεμνό αλλά φορτισμένο συγκινησιακά από ανθρώπινη εγγύτητα, αναμνήσεις εύχυμων δεκαετιών του χρόνου πριν, χρόνων που η παροντική τους ανάκληση ιδανικεύει και πραΰνει με το συναίσθημα και το βάρος της βιωμένης πράξης.
Στο πάνελ, εκπρόσωποι της σύγχρονης πολιτισμικής δυναμικής της Πρέβεζας, ο γνωστός μας από άπειρες πολιτισμικές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες Νίκος Καράμπελας, Πρόεδρος του Ακτία Νικόπολις, ο διδάκτωρ Γεωγραφίας Γιάννης Ρέντζος, ο άξιος εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος Πολιτισμού του Δήμου Πρέβεζας Κοσμάς Κορωναίος,    ο Κωνσταντίνος Λογοθέτης, Πρόεδρος του πολιτιστικού Συλλόγου «Πρέβεζα», η Ελευθερία Αγγέλη και  ο Κωνσταντίνος Ακρίβος:  πρόσφεραν, ο καθένας από τη δική του οπτική αλλά όλοι συγκλίνοντες στη συγκίνηση της τοπικότητας, που εκπλήσσει κάποτε-όχι πολύ σπάνια- με μοναδικές κυοφορίες χαρισματικών ανθρώπων: οι οποίοι με σπάνια ενσυναίσθηση ανταποδοτικότητας αντιπροσφέρουν στον τόπο και στους ανθρώπους του τόπου τους.
Ως τέτοια περίπτωση αναγνωρίζεται ο Πρεβεζάνος καλλιτέχνης Λέανδρος Σπαρτιώτης, που μετά το «στροβίλισμά» του στον κόσμο, επανακάμπτει στη γενέτειρα με σκοπό να αφήσει εκεί τη σφραγίδα της τέχνης και της αειθαλούς έμπνευσής του. Το πρόσφατο επίτευγμά του, έπος ευρηματικής έμπνευσης και πολυδυναμικών συγκράσεων: η «Όπερα του νερού και του ονείρου», που άνοιξε με «Το φάντασμα της Όπερας» και λυρικούς καλλιτέχνες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μια  μαγική βραδιά στις 10 Αυγούστου, για να κλείσει στις 3 Σεπτέμβρη, όταν η αυλαία –και του καλοκαιριού-έπεφτε με αισθησιακά τάνγκο, ζωντανή μουσική και χορό. Η σκηνή, στημένη σε πλωτή εξέδρα στη θέση Πευκάκια στην παραλία της πόλης της Πρέβεζας, δίπλα σε έναν Ενετικό προμαχώνα, ενσωματωμένο  στο εντυπωσιακό σκηνικό, είχε μήκος 30 μέτρα, ύψος 8 και εμβαδόν περίπου 200 τετραγωνικά, αποκαλυπτόταν ως ένα μεγαλόπρεπο σκηνικό λαϊκής παραμυθικής αφήγησης.
Το έργο αυτό του Λέανδρου Σπαρτιώτη, τον συνδέει με τις πιο σύγχρονες εκφράσεις της πρωτοποριακής τέχνης, η οποία θραύει τα όρια μεταξύ των επιμέρους τεχνών, συνδυάζοντας  την αισθητική με τη λειτουργικότητα, την τέχνη με τη χρηστικότητα, την καθημερινότητα με την υπέρβασή της, μέσω της εναρμόνισης μορφής και περιεχομένου. Εδώ, υλοποιείται με εκκεντρική έμπνευση, το παιδικό όνειρό του να γίνει σκηνογράφος, αφού προηγουμένως θήτεψε στην αρχιτεκτονική, στη διακόσμηση, στη ζωγραφική, ενοποιώντας στη δημιουργική φύση του την ηχηρή δυναμική όλων των τεχνών. Η αξιοποίηση φθαρτών υλικών: 30000 περίπου κουτάκια όλων των εταιρειών που συσκευάζουν μπύρες, αναψυκτικά, τσάι.. «Μια μέρα σκέφτηκα: γιατί πετάμε τα κουτάκια και άρχισα να τα μαζεύω χωρίς να γνωρίζω τι θα κάνω. Αρχικά, σκεφτόμουν να κάνω ένα γλυπτό. Όσο ο αριθμός μεγάλωνε, η φαντασία άρχισε να καλπάζει. Μάζεψα 5,10, 15… χιλιάδες. Τα χώρισα ανά χρώμα και εταιρείες, για να τα εναρμονίσω. Σκέφτηκα τότε, να κάνω κάτι μεγάλο και χρηστικό. Εκεί που καθόμουν, σκέφτηκα να κάνω μια σκηνή θεάτρου με την μορφή όπερας. Επειδή είμαι άπληστος σκέφτηκα να είναι και πλωτό, γιατί η Πρέβεζα, περιβάλλεται από θάλασσα…Στην πορεία διαπίστωσα πως το πλωτό έχει δυσκολίες. Χρειάζονται άδειες , πρέπει να είναι ασφαλές. Και επειδή δεν ήξερα από πού θα μπορούσα να έχω βοήθεια, έφτιαξα και μία δεύτερη λύση στο μυαλό μου. Εάν δεν είναι πλωτό, να στηρίζεται στο νερό με πασσάλους, όπως στο Μεσολόγγι οι πελάδες , για να είναι σταθερό».
Το σύνθεμά του Λέανδρου «Η Όπερα του νερού και του ονείρου», παραπέμπει στις διάφορες εκφάνσεις της pop art, όπου ο καλλιτέχνης μετακινεί την τέχνη από το απροσπέλαστο ακαδημαϊκό της βάθρο και την προσοικειώνει με της καθημερινής ζωής τα υλικά και τις λειτουργίες, ανατρέχοντας σε αντικείμενα και παραστάσεις της βιομηχανικής παραγωγής και της καταναλωτικής κουλτούρας. Η ιδέα αποκτά κυρίαρχο λόγο και το αποτέλεσμα βιώνεται από τον θεατή ως αισθητική εμπειρία. Αυτό που αποτελεί ωστόσο την εκφραστική ιδιόλεκτο της pop δημιουργίας του, είναι ο συγκερασμός δομικών στοιχείων της junk art (τέχνη από απορρίματα) με τον νεοκλασικό ρυθμό στην αρχιτεκτονική σύλληψη του εγχειρήματός του-χαρακτηριστικό του προσωπικού του πολιτισμού, που αναπαράγεται στο έργο του, σχεδόν κυτταρικά: και υλοποιεί αυθόρμητα τους ζωτικούς όρους μιας σύγχρονης οικοφιλοσοφικής αισθητικής.
Επειδή είχα την καλή τύχη να παραβρεθώ στην εκδήλωση, την Τετάρτη, 23 Νοέμβρη,  και να γίνω αποδέκτης μιας κοινωνικότητας ανώτερης υφής, που είχε-εκτός των άλλων- τα στοιχεία της χαμηλότονης αλλά πηγαίας συγκίνησης, αισθάνομαι την ανάγκη, μ’αυτό το σημείωμα, να ανταποδώσω τη δωρεά της εξαίσιας βραδιάς, συγχαίροντας θερμά τον Δήμο Πρέβεζας-  τον Δήμαρχο Χρήστο Μπαΐλη, τους άξιους και ανιδιοτελείς συνεργάτες του Δημοτικούς Συμβούλους, Ελευθερία Αγγέλη και Κοσμά Κορωναίο και τον ακαταπόνητο Κωνσταντίνο Ακρίβο: επειδή μεταποιούν σε έργο πνευματικής αναβάθμισης, φανερά ή λανθάνοντα αιτήματα των κατοίκων της Πρέβεζας, παράγοντας γεγονότα πολιτισμού. Και ενδυναμώνουν, με την αναγνώριση και την κοινωνική αμοιβή που προσφέρουν στις εξέχουσες δημιουργικές παρουσίες του τόπου-όπως ο αειθαλής Λέανδρος Σπαρτιώτης- την ηθική συνειδητότητα των τοπικών κοινωνιών, ένα είδος ανώτερου κοινωνικού ανθρωπισμού.
                                                                                                     Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού
                                                                                                Διδάκτωρ Φιλολογίας-Συγγραφέας

                                                                                      Πρόεδρος Συνδέσμου Φιλολόγων Λευκάδας
Share on Google Plus

Γράφει η Ανδριάνα Σολδάτου

Δημοσιογράφος, μέλος της ΕΕΔ (Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων). Αρχισυντάκτρια του mypreveza.gr