Ανακοίνωση για συγκέντρωση έξω από την Εφορία στην Γενική Πανελλαδική απεργία της 24ης Νοεμβρίου



ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ
24 ΝΟΕΜΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ. ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 10 π.μ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ
ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
Συναδέλφισσες/οι
Μπροστά στη 2η αξιολόγηση, το κυβερνητικό επιτελείο και η νέα υπουργός εργασίας τα δίνουν όλα στο κεφάλαιο και τους δανειστές. Πιστοί  στις επιλογές της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΣΕΒ δεν έχουν κανένα δισταγμό να υλοποιήσουν κατά γράμμα και ταχύτατα τις «υποχρεώσεις» του 3ου μνημονίου. Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι η «διαπραγμάτευση» είναι μια απάτη, η «δίκαιη» ανάπτυξη περνάει πάνω από τη σφαγή και των τελευταίων εργατικών δικαιωμάτων και ότι η έξοδος από το 3ο μνημόνιο είναι απλώς η ….είσοδος στο 4ο.
Οι δηλώσεις της νέας υπουργού εργασίας και τα δημοσιεύματα του τύπου είναι απολύτως αποκαλυπτικά του οδοστρωτήρα που ετοιμάζουν: «Υποκατώτατος μισθός» των 200 και 300 ευρώ σε ακόμα περισσότερους από τους 500.000 απασχολούμενους που σήμερα έχουν εισόδημα κάτω και από τον κατώτερο μισθό και σε όλους τους νεοεισερχόμενους στην εργασία. Κατάργηση των τριετιών και όλων των μισθολογικών ωριμάνσεων. Γενική κατάργηση των ΣΣΕ. Ομαδικές απολύσεις και “short time work” (δηλ. «δουλειά» έως και μιας ώρας ημερησίως με αντίτιμο ένα «κουπόνι κοινωνικής στήριξης»). Χορήγηση του επιδόματος ανεργίας στους …. εργοδότες για να προσλαμβάνουν τζάμπα εργατικό δυναμικό. Νέος συνδικαλιστικός νόμος που περιορίζει δραστικά το δικαίωμα στην απεργία και τη συλλογική διεκδίκηση ενώ νομιμοποιεί το lock out και την εργοδοτική αντεκδίκηση.
Τα μέτρα αυτά έρχονται και στο δημόσιο: Το ΔΝΤ και η ΕΕ εκτιμούν ότι το δημόσιο έμεινε αλώβητο στην κρίση, σε αντίθεση με τα πλήγματα που υπέστησαν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις!!! Ζητούν να φύγουν με συνοπτικές διαδικασίες οι επίορκοι υπάλληλοι, να απομακρύνονται από την υπηρεσία τους όσοι αξιολογούνται αρνητικά για τρεις συνεχόμενες φορές, να εξαλειφθούν τα ειδικά μισθολόγια, να μην υπάρξει η οποιαδήποτε παρέκκλιση από τον κανόνα 1:5 για τις προσλήψεις και τις αποχωρήσεις και να μπει άμεσα λουκέτο σε «φορείς – φαντάσματα».
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ! ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΠΑΥΣΗ!
Τώρα χρειάζεται ενιαία πανεργατική κλιμάκωση με απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις, σε κοινό αγώνα με τη νεολαία και τα πληττόμενα μικρομεσαία στρώματα. Για να σταματήσει η αφαίμαξη της λαϊκής οικογένειας στον βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Δε συμβιβαζόμαστε με τη συνεχή φτωχοποίηση. Για να μην έρθει στη Βουλή η νέα αντεργατική λαίλαπα, για τη σύγκρουση και έξοδο από την φυλακή της ΕΕ και των δημοσιονομικών Ευρωσυμφώνων, τον απεγκλωβισμό από την θηλιά του χρέους και τη διαγραφή του, την ανατροπή της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Αντί γι’ αυτό οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ συνεχίζουν το σχέδιο υπονόμευσης της αναγκαίας πανεργατικής απάντησης, είναι έτοιμες να επαναλάβουν το περσινό φιάσκο του ασφαλιστικού, να διαλύσουν και να εξαρθρώσουν το συνδικαλιστικό κίνημα. Δεν θέλουν διεκδικήσεις που βγαίνουν έξω από τους σιδερένιους νόμους της εκμετάλλευσης, των μνημονίων και του Ευρωσφαγείου. Γι’ αυτό η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είναι σε ανοιχτή συμφωνία με την κυβέρνηση και τους βιομήχανους, φτιάχνουν μέτωπα «εθνικής διαπραγμάτευσης» αντί για ταξικούς αγώνες ανατροπής, στηρίζουν τις διορισμένες διοικήσεις στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας και τα εργοδοτικά σωματεία σε μια σειρά χώρους δουλειάς. Η τακτική αυτή οδηγεί στην αποδοχή των μέτρων της Κυβέρνησης και της 2ης αξιολόγησης.
Την τακτική αυτή ανέχονται με τον τρόπο τους – παρά τις αντίθετες ανακοινώσεις και τις λεκτικές διαφοροποιήσεις – και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και του ΜΕΤΑ. Αποδέχονται αυτό το σχεδιασμό και αρνούνται την πανεργατική κλιμάκωση. Ναρκοθετούν την ανάγκη γενικής απεργίας που είχε αποφασιστεί για τις 24 Νοέμβρη από σωματεία, εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Στη ΓΣΕΕ το ΜΕΤΑ ψήφισε κατά της 24ης Νοέμβρη και μαζί με ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ, ΕΜΕΙΣ μετάθεσε την απεργία για τις 8 Δεκέμβρη, δηλ. μετά εορτής, αφού περάσει η 2η αξιολόγηση! Το ΠΑΜΕ ενώ την καταψήφισε στη ΓΣΕΕ, «υπάκουσε» στη συμβιβασμένη πλειοψηφία της και αποφάσισε να αλλάξει μέσα «σε μια μέρα» (σε όσα ΔΣ έχει πλειοψηφία), ακόμα και αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων σωματείων ιδιωτικού τομέα που καλούσαν για πανεργατική απεργία στις 24/11. Προτίμησε τη διάσπαση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ενώ θα μπορούσε να μετατρέψει την απεργία της ΑΔΕΔΥ σε πανεργατική μέσα από τα σωματεία, τις ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα που πλειοψηφεί.
Το θέμα προφανώς δεν είναι η ημερομηνία. Είναι η αποδοχή, από ΠΑΜΕ και ΜΕΤΑ, ενός αγωνιστικού σχεδίου «ήπιας», προκαθορισμένης και προβλέψιμης διαμαρτυρίας, υπό την αιγίδα και πρωτοβουλία των υποταγμένων ηγεσιών σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και όχι μιας αγωνιστικής ταξικής ενότητας ανατροπής του αντεργατικού τερατουργήματος με την ευθύνη των γενικών συνελεύσεων, των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αντιπροσώπων τους. Είναι η αποδοχή της τουφεκιάς στον αέρα, και τελικά της ήττας, αντί της συσπείρωσης σε ένα ανεξάρτητο ταξικό κέντρο αγώνα με άλλο σχέδιο,  περιεχόμενο αιτημάτων και προοπτική, που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη. Η εξάρτηση της πραγματοποίησης πανεργατικής απεργίας από τον Παναγόπουλο (και των παρατάξεων που εκπροσωπεί), η «αναγνώρισή» του ως ηγέτη μιας νέας εργατικής ταπείνωσης πάει πίσω το κίνημα, δεν βοηθά στην αναγκαία αντεπίθεση!
Η ιστορία όμως δεν επαναλαμβάνεται! Η τραγική κατάληξη της περσινής μάχης για το Ασφαλιστικό, παρά τις λαϊκές διαθέσεις, δεν θα ξαναγίνει. Ήδη πολλά σωματεία του ιδιωτικού τομέα, συσπειρώνονται στην απεργιακή απάντηση της 24ης Νοέμβρη και συζητάνε σχέδιο πιο δυναμικής κλιμάκωσης αμέσως μετά. Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας.. Το νέο αντεργατικό πακέτο με κανένα τρόπο δεν πρέπει να περάσει. Η εργαζόμενη πλειοψηφία, η φτωχολογιά, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία θα δώσουν μάχη μέχρις εσχάτων.
Θα βγούμε στους δρόμους, θα απεργήσουμε, θα κάνουμε ότι μπορούμε για να σπάσουμε το «δεν μπορούμε», για να απομονώσουμε όσους μέσα από άσφαιρες κινητοποιήσεις και «κλιμακώσεις του χαρτιού» κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να πείσουν τον κόσμο ότι δεν γίνεται τίποτα, ρίχνοντάς του και τις ευθύνες που δεν ξεσηκώνεται.
Τέρμα το παραμύθι! Ή με το κεφάλαιο (και τους «συνδικαλιστικούς» του εκπροσώπους) ή με τους εργάτες!


ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2016
Share on Google Plus

Γράφει η Ανδριάνα Σολδάτου

Δημοσιογράφος, μέλος της ΕΕΔ (Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων). Αρχισυντάκτρια του mypreveza.gr